มองภาพอนาคตตัวเองผ่าน Virtual Reality (VR)

ทีมวิจัยจากเมือง Freiburg และ Leiden ได้ศึกษาว่าภาพอนาคตในรูปแบบดิจิทัลสามารถเปลี่ยนแปลงความคิดและพฤติกรรมของคนรุ่นใหม่ 

Virtual Reality (VR) กับการวางเป้าหมายในอนาคต

ในการศึกษาแบบสุ่มกับนักศึกษาปี 1 จำนวน 321 คน พบว่าแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนและเทคโนโลยีเสมือนจริง หรือ Virtual Reality (VR) ช่วยให้พวกเขารู้สึกเชื่อมโยงกับอนาคตของตนเองได้ดีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มที่ใช้ Virtual Reality สามารถบรรลุเป้าหมายรายสัปดาห์ได้บ่อยกว่า  

นอกจากนี้ยังมีผลการศึกษาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกัน นักศึกษาปีแรก 321 คนในมหาวิทยาลัยของรัฐขนาดใหญ่ในเนเธอร์แลนด์ถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ซึ่งแต่ละกลุ่มมีผู้เข้าร่วม 107 คน โดยกลุ่มแรกผู้เข้าร่วมทุกคนตั้งเป้าหมายส่วนตัวเป็นเวลา 1 ปี 1 เดือน และ 1 สัปดาห์ โดยคนกลุ่มนี้ไม่ได้ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลใด ๆ ทั้งสิ้น ในขณะที่ผู้เข้าร่วมกลุ่มที่ 2 ใช้เวลา 3 สัปดาห์ ด้วยการค้นหาตัวตนในอนาคตพร้อมกับการใช้แอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟน โดยศึกษาผ่านแบบฝึกหัดสั้น ๆ การไตร่ตรอง และองค์ประกอบต่าง ๆ ที่ใช้ตัวแทนตัวเองเพื่อเข้าร่วมในโลกเสมือน ส่วนกลุ่มที่ 3 ใช้สภาพแวดล้อม VR ที่สมจริง ซึ่งผู้เข้าร่วมโต้ตอบและคำนึงถึงมุมมองของตนเองในอนาคตและรับมุมมองจากตัวตนนั้น

ซึ่งทั้งสามกลุ่มจะเน้นไปที่การเชื่อมโยงกับตัวตนในอนาคต ได้แก่ ความมีชีวิตชีวา การประเมินทางอารมณ์ และความผูกพัน โดยกลุ่มที่ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลทั้งสองกลุ่มแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาในระยะสั้นในทั้งสามด้าน เมื่อเทียบกับกลุ่มแรก โดยแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนได้ประเมินค่าความแตกต่าง 0.49 สำหรับความมีชีวิตชีวา 0.44 สำหรับการประเมินเชิงบวก และ 0.43 สำหรับความผูกพัน ในขณะที่กลุ่ม VR ได้ค่า 0.35, 0.44 และ 0.43 ตามลำดับ ตัวเลขเหล่านี้ไม่ใช่ค่าทั่วไป แต่เป็นมาตรวัดผลกระทบมาตรฐานที่นักวิจัยใช้ในการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม หมายความว่าผู้เข้าร่วมสามารถสัมผัสประสบการณ์ของตนเองในอนาคตได้อย่างชัดเจนในเชิงบวก และมีความใกล้ชิดมากขึ้นหลังจากการใช้เทคโนโลยี ซึ่งไม่ใช่แค่การทดสอบในบริบทของการรักษาเท่านั้น แต่ยังได้รับการทดสอบในด้านการศึกษา การป้องกัน และการวิจัยพฤติกรรมเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย 

ข้อจำกัดของ Virtual Reality (VR)

แต่ถึงอย่างไร การศึกษานี้ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงผลกระทบโดยรวมในทุกด้านที่วัดได้ นักวิจัยไม่พบผลกระทบที่มีนัยสำคัญต่อพฤติกรรมการทำร้ายตนเอง ความหุนหันพลันแล่น ผลการเรียน หรือตัวชี้วัดอื่น ๆ อีกหลายประการ การพัฒนาในด้านการวางแผนอนาคตก็ไม่ต่อเนื่องนานกว่าหกเดือน ค่าบางอย่างจึงลดลงอีกครั้งในช่วงระยะเวลาติดตามผล ดังนั้นข้อจำกัดนี้มีความสำคัญ เพราะมิเช่นนั้นแล้วเทคโนโลยีเสมือนจริงอาจถูกเข้าใจผิดได้ว่าเป็นทางลัดในการเปลี่ยนแปลงทางด้านจิตวิทยาที่ซับซ้อน เนื่องจากผลการวิจัยไม่ได้สนับสนุนแนวคิดที่ว่าประสบการณ์การใช้เทคโนโลยีเสมือนจริงเพียงครั้งเดียวจะแทนที่การวางแผนระยะยาวได้อย่างถาวร แต่แสดงให้เห็นว่าการใช้งานทางดิจิทัลกับตัวตนในอนาคตสามารถส่งผลต่อแรงจูงใจ ภาพลักษณ์ของตนเอง และเป้าหมายรายสัปดาห์ในระยะสั้นได้ ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนอาจต้องอาศัยการทำซ้ำ การบูรณาการสิ่งนี้เข้ากับชีวิตประจำวัน และการสนับสนุนเพิ่มเติม

นักศึกษาปี 1 เป็นกลุ่มที่ค่อนข้างอายุน้อย อยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านการมีเป้าหมายใหม่ในชีวิตมากมาย จึงยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าจะมีผลลัพธ์เช่นเดียวกันกับกลุ่มเป้าหมายในช่วงอายุอื่น ๆ แต่งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า การสร้างภาพลักษณ์ตนเองในอนาคตจะมีประสิทธิภาพมากขึ้น เมื่อผู้คนไม่เพียงแต่บรรยายถึงมันเท่านั้น แต่ยังได้สัมผัสประสบการณ์นั้นผ่านสภาพแวดล้อมทางดิจิทัลที่สมจริงได้อีกด้วย